Prachtig weer was het vrijdag, was het gisteren (zaterdag) en belooft het ook vandaag te worden. Deze week al weer drie keer gelopen maar nu wordt het fietsen. Het is er prima weer voor.
Ik heb een koers richting Wijnjewoude en Oosterwolde uitgezet, rekening houdende met de wind die ik dan eerst tegen heb en op de terugweg in de rug moet hebben.
Eenmaal op de fiets valt de harde wind wat tegen: het waait harder dan ik had gedacht en gehoopt. De blauwe lucht en de zon vergoeden echter veel.
Toch duikt Jimmy (van Boudewijn de Groot) in mijn gedachten op:
'Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen over zijn stuur tegen de wind zichzelf een weg baant?'
Recht tegen de wind in fietsend komt de teller niet hoger dan zo'n 26 km/uur. Ik tel het aantal resterende kilometers naar Oosterwolde af. Vandaar moet ik de wind zo ongeveer in de rug krijgen.
Dat klopt en met een lekker tempo richting huis. Jimmy heeft zich overigens stevig tussen de oren genesteld. Dat lied blijft er nog even zitten ben ik bang.
'Als ie maar geen voetballer wordt, ze schoppen hem misschien half dood.'
Straks naar de derby van het Noorden: sc Heerenveen - sc Cambuur. Ik hoop dat Boudewijn geen gelijk krijgt en dat het allemaal binnen de perken blijft.
http://connect.garmin.com/activity/382873391
zondag 29 september 2013
zondag 22 september 2013
Glasbak
Het is al weer een week geleden dat ik een bericht aan mijn blog heb toegevoegd. Dat is niet omdat er niks gedaan is, nee, ik had even tijd nodig om te wennen aan het idee dat ik toegelaten ben tot de strijd om de Klasbak Trofee 2015 en dat ik nu onderdeel ben van een 'elite-team', althans zo zie ik het. In eerste instantie dacht ik nog dat het om een Glasbak Trofee ging, bijvoorbeeld voor iemand die het meeste glas inzamelt ter recycling maar nee het gaat echt om fietsen, wielrennen en dan met name wie het snelst een berg op fietst. Ik snap de overwegingen van de toelatingscommissie om Gerrit en mij toe te laten. Hoe noem je zo iets? Een kwaliteitsimpuls? Nou ja, zoiets ongeveer.
Maar goed, het nieuws is nu ingedaald en van de weeromstuit heb ik afgelopen week maar liefst 3 keer de hardloopschoenen aangetrokken en staat de teller op 30 km voor de afgelopen week. Jaja, de voorbereiding is nu al gestart.
Vandaag ook maar even gefietst. Samen met trainingsmaat Jelle. De weersverwachting was dat het een mooie nazomerdag zou zijn. Nu ik dit zit te typen schijnt het zonnetje inderdaad maar toen wij vanmorgen op het afgesproken tijdstip vertrokken was van een zonnetje niets te zien. Bedoeling was richting Gaasterland (St. Nic-Balk-Lemmer-Heerenveen) maar eenmaal in St. Nic de plannen omgegooid. Het eerste stuk was behoorlijk wind tegen en wanneer we iets meer wind mee willen hebben kunnen we wellicht beter richting Sneek gaan om dan via Joure weer terug te keren. Precies het omgekeerde traject van wat ik vorige week heb gefietst. In totaal iets meer dan 67 km. Petje af voor Jelle die heel weinig fietst maar het tempo behoorlijk kan bijbenen. Na een dikke 50km gaat wel zijn nek een beetje opspelen maar desalniettemin, hulde aan Jelle! De laatste 15 km moet ik af en toe de benen een beetje stilhouden om hem aan te laten klampen maar gezamenlijk rijden we weer op huis aan en doen dat met een gemiddelde van 29,2 km/uur.
Lekker gefietst!
http://connect.garmin.com/activity/379420628
Maar goed, het nieuws is nu ingedaald en van de weeromstuit heb ik afgelopen week maar liefst 3 keer de hardloopschoenen aangetrokken en staat de teller op 30 km voor de afgelopen week. Jaja, de voorbereiding is nu al gestart.
Vandaag ook maar even gefietst. Samen met trainingsmaat Jelle. De weersverwachting was dat het een mooie nazomerdag zou zijn. Nu ik dit zit te typen schijnt het zonnetje inderdaad maar toen wij vanmorgen op het afgesproken tijdstip vertrokken was van een zonnetje niets te zien. Bedoeling was richting Gaasterland (St. Nic-Balk-Lemmer-Heerenveen) maar eenmaal in St. Nic de plannen omgegooid. Het eerste stuk was behoorlijk wind tegen en wanneer we iets meer wind mee willen hebben kunnen we wellicht beter richting Sneek gaan om dan via Joure weer terug te keren. Precies het omgekeerde traject van wat ik vorige week heb gefietst. In totaal iets meer dan 67 km. Petje af voor Jelle die heel weinig fietst maar het tempo behoorlijk kan bijbenen. Na een dikke 50km gaat wel zijn nek een beetje opspelen maar desalniettemin, hulde aan Jelle! De laatste 15 km moet ik af en toe de benen een beetje stilhouden om hem aan te laten klampen maar gezamenlijk rijden we weer op huis aan en doen dat met een gemiddelde van 29,2 km/uur.
Lekker gefietst!
http://connect.garmin.com/activity/379420628
zondag 15 september 2013
Afkicken
Zolang het nog kan (de weersomstandigheden laten het nog toe) pak ik graag de fiets. Het zal, wanneer de herfst intreedt wel snel minder worden maar nu het nog kan moet ik maar langzaam aan afkicken. Die keren dat het nog kan ben ik wel van plan door te fietsen. We hebben tenslotte toch ook winterkleding. Desalniettemin, de frequentie zal afnemen. Bovendien voel ik wat pijntjes in de rechterknie, misschien ben ik toe aan nieuwe hardloopschoenen. Met fietsen heb ik er waarschijnlijk wat minder last van.
Was het gisteren nogal regenachtig, vandaag is het droog en net als vorige week zondag gaat ook nu de zon nog schijnen. Prima fietsweer. Een rondje Joure-Sneek-St.Nicolaasga zit er wel in. Net iets meer dan 60 km dus waarschijnlijk iets meer dan 2 uur onderweg. Ben ik op tijd terug want vanmiddag nog naar de Noordelijke El Classico (sc Heerenveen - FC Groningen).
De wind is stevig en voor het grootste deel tegen. Pas na 40km heb ik 'm mee en dan kan het gemiddelde ook lekker omhoog. Het grote blad gaat er op en het tempo schiet omhoog. Uiteindelijk kan ik het gemiddelde tempo net boven de 30 km p/uur houden.
Onderweg kom ik de nodige wielrenners tegen maar het valt me op dat ik nog veel meer hardlopers tegenkom. Bij de meeste die ik passeer denk ik ook "goed initiatief".
Na iets meer dan 2 uur ben ik weer thuis. Lekker gefietst.
http://connect.garmin.com/activity/375920452
Was het gisteren nogal regenachtig, vandaag is het droog en net als vorige week zondag gaat ook nu de zon nog schijnen. Prima fietsweer. Een rondje Joure-Sneek-St.Nicolaasga zit er wel in. Net iets meer dan 60 km dus waarschijnlijk iets meer dan 2 uur onderweg. Ben ik op tijd terug want vanmiddag nog naar de Noordelijke El Classico (sc Heerenveen - FC Groningen).
De wind is stevig en voor het grootste deel tegen. Pas na 40km heb ik 'm mee en dan kan het gemiddelde ook lekker omhoog. Het grote blad gaat er op en het tempo schiet omhoog. Uiteindelijk kan ik het gemiddelde tempo net boven de 30 km p/uur houden.
Onderweg kom ik de nodige wielrenners tegen maar het valt me op dat ik nog veel meer hardlopers tegenkom. Bij de meeste die ik passeer denk ik ook "goed initiatief".
Na iets meer dan 2 uur ben ik weer thuis. Lekker gefietst.
http://connect.garmin.com/activity/375920452
zondag 8 september 2013
Ride for the Roses
De weersverwachting is daags voorafgaand niet best. Het zou wel eens heel hard kunnen regenen. Onderweg naar Ede regent het lichtjes maar het gaat wel steeds een beetje harder regenen. Wanneer we in Ede bij de starthal arriveren plenst het. Dat belooft niet veel goeds. In de hal mogen we nog wachten totdat door prominent en Ride for the Roses ambassadeur Frits Barend, het startschot wordt gegeven. Dat vindt plaats om 10:10. Wanneer we de hal uitrijden is het droog en dat is het voor de rest van de rit gebleven. Het weer werd almaar beter en tegen de tijd dat de 100km erop zat scheen de zon en was het warm.
 |
| Het Alfa Peloton |
De 102 km was vlot te volbrengen. Het rijden is een dergelijk grote groep maakt dat het allemaal heel snel voorbij lijkt te gaan ondanks het ietwat lage gemiddelde van net iets meer dan 24 km p/uur.
Ook de publieke belangstelling langs de route en in de te passeren dorpen werkt stimulerend.Je kunt je niet aan de indruk onttrekken dat veel mensen langs de route daar staan omdat ze iets hebben met 'kanker', misschien bij een gezins- of familielid, misschien bij een relatie, hoe dan ook: het is mooi dat het publiek meeleeft en de fietsers aanmoedigt. Onwillekeurig gaan ook de gedachten uit naar mijn broer die onlangs ook aan deze ziekte is bezweken. Vanuit die gedachte is het mooi dat ik mag meefietsen met deze tocht.
De kilometers vliegen dus voorbij maar het fietsen in een dergelijk grote groep vraagt wel de nodige concentratie. Er moet op bepaalde stukken van het mooie parcours soms vaak in de remmen worden geknepen omdat een dermate grote groep van 9.000 fietsers op bepaalde punten als door een trechter moet hetgeen filevorming veroorzaakt.
Na 3:40 uur zijn we terug bij de hal. De zon schijnt en het is warm.
Om ca. 16:15 vertrekt de bus weer richting het Noorden waar Alfa Accountants ons bij Hotel Van der Valk in Wolvega nog een diner aanbiedt. Dat valt er goed in na zo'n lange dag.
Om ca. 20:15 zijn we weer bij de McDonalds te Joure en mag ik het laatste stukje nog weer terug naar huis rijden en kijk ik terug op een goed georganiseerde dag en een mooie tocht.
http://connect.garmin.com/activity/372865255
woensdag 4 september 2013
Jacques Brel
Climbing for Life zit er al weer een paar dagen op. De herinneringen eraan worden met de dag mooier. De tijd kleurt de verbeelding per dag fraaier in. Het is al weer 4 september, het einde van het fietsseizoen nadert. Aanstaand weekend met collega Robert nog een 100 km toertocht in het kader van de strijd tegen kanker, de Ride for the Roses, en dan zit het er bijna op. Wellicht nog eens in het weekend maar 's avonds zal het snel te donker zijn.
Dus nu nog maar even genieten. Kijken hoe het gaat na het uitstapje naar de Franse Alpen. Ik ga maar eens lekker uitfietsen, denk ik.
Het fietsen gaat echter zo lekker dat het me geen enkele moeite kost om er een lekker tempo op na te houden. Op het middelste blad een lekker tempo draaien, heerlijk. De benen voelen goed.
En ja, wat heeft Jacques Brel hier dan mee te maken? Ik ken genoeg van zijn chansons maar die zing of neurie ik niet tijdens het fietsen. Een specifieke titel van een chanson van hem schiet me wel te binnen terwijl ik door dit deel van Friesland rijdt: "Mijn vlakke land".
Wat is het hier plat! Geen heuvel of helling te bekennen op een viaductje of bruggetje na. Ook mooi hoor, maar die Franse Alpen.........
's Kijken wat het volgend jaar brengt.
http://connect.garmin.com/activity/370565341
Dus nu nog maar even genieten. Kijken hoe het gaat na het uitstapje naar de Franse Alpen. Ik ga maar eens lekker uitfietsen, denk ik.
Het fietsen gaat echter zo lekker dat het me geen enkele moeite kost om er een lekker tempo op na te houden. Op het middelste blad een lekker tempo draaien, heerlijk. De benen voelen goed.
En ja, wat heeft Jacques Brel hier dan mee te maken? Ik ken genoeg van zijn chansons maar die zing of neurie ik niet tijdens het fietsen. Een specifieke titel van een chanson van hem schiet me wel te binnen terwijl ik door dit deel van Friesland rijdt: "Mijn vlakke land".
Wat is het hier plat! Geen heuvel of helling te bekennen op een viaductje of bruggetje na. Ook mooi hoor, maar die Franse Alpen.........
's Kijken wat het volgend jaar brengt.
http://connect.garmin.com/activity/370565341
zaterdag 31 augustus 2013
I Did It! - Part 3
Op de grote dag voelen we alle drie een grote onrust in het lichaam. Pijn in de buik. Wat is het? Wedstrijdspanning? Zenuwen? Het slapen is voor ons alledrie wat minder geweest en na het opstaan wordt ook het toilet wat frequenter bezocht.
Heel vroeger had ik waarschijnlijk tegen mijn moeder gezegd: "ik voel me niet zo lekker, mag ik thuisblijven?" Ze zou hebben geantwoord: "dat gaat straks wel over, je gaat gewoon naar school!". Dus ook nu kan (en wil) ik er niet onderuit, dus we gaan aan de beklimming beginnen van de legendarische Col du Galibier, naar 2645 meter hoogte.
De laatste 8 kilometer, na Plan L'Achat bezorgen me een gevoel van onzekerheid, dat gestoeld is op de ervaringen tijdens de beklimming van de Alpe d'Huez.
Het stijgingpercentage van deze laatste 8 kilometers naar de top van de Galibier zijn steeds zo rond de 9 procent.
Het weer is, in tegenstelling tot 2012, geweldig. Zonovergoten! en dat helpt op een heel positieve manier bij de beleving.
Vanaf de start in Valloire is het voor mij direct aftellen geblazen, althans dat is voor mij een manier om de nog benodigde inspanning tussen mijn oren te verwerken of liever gezegd, weg te werken. De 's morgensvroeg nog gevoelde spanning is overigens snel weg. De eerste kilometers gaan prima en lekker doortrappend kom ik bij Plan L'Achat aan, alwaar de bevoorraading is.
Dan moet het echte werk beginnen. Het is ook absoluut werken maar de slechte ervaring van Alpe d'Huez krijgt geen vervolg. Wel ben ik nog benieuwd wanneer ik de gevolgen van het ijler worden van de lucht ga merken. Alom wordt gezegd dat de verminderde zuurstof een extra moeilijkheid is van het fietsen op die hoogte. Ik moet echter zeggen dat ik er niets van gemerkt heb. In steeds hetzelfde tempo kan ik de top bereiken waarbij links en rechts de geweldige vergezichten af en toe vragen voor een stop om gefotografeerd te worden maar die tijd gun ik mezelf niet. Dan raak ik uit mijn ritme en dat wil ik niet. De laatste kilometer is nog weer boven de 9% maar hé, het is de laatste kilometer! Eenmaal boven op de top is de voldoening groot. Wat een prachtig uitzicht rondom over de besneeuwde toppen van de Alpen met in de verte zicht op de Mont Blanc. Wat ben ik blij dat ik de top zonder problemen heb gehaald en dat de weersomstandigheden zo geweldig waren. Een prachtige ervaring!
http://connect.garmin.com/activity/368079308
Heel vroeger had ik waarschijnlijk tegen mijn moeder gezegd: "ik voel me niet zo lekker, mag ik thuisblijven?" Ze zou hebben geantwoord: "dat gaat straks wel over, je gaat gewoon naar school!". Dus ook nu kan (en wil) ik er niet onderuit, dus we gaan aan de beklimming beginnen van de legendarische Col du Galibier, naar 2645 meter hoogte.
De laatste 8 kilometer, na Plan L'Achat bezorgen me een gevoel van onzekerheid, dat gestoeld is op de ervaringen tijdens de beklimming van de Alpe d'Huez.
Het stijgingpercentage van deze laatste 8 kilometers naar de top van de Galibier zijn steeds zo rond de 9 procent.
Het weer is, in tegenstelling tot 2012, geweldig. Zonovergoten! en dat helpt op een heel positieve manier bij de beleving.
Vanaf de start in Valloire is het voor mij direct aftellen geblazen, althans dat is voor mij een manier om de nog benodigde inspanning tussen mijn oren te verwerken of liever gezegd, weg te werken. De 's morgensvroeg nog gevoelde spanning is overigens snel weg. De eerste kilometers gaan prima en lekker doortrappend kom ik bij Plan L'Achat aan, alwaar de bevoorraading is.
Dan moet het echte werk beginnen. Het is ook absoluut werken maar de slechte ervaring van Alpe d'Huez krijgt geen vervolg. Wel ben ik nog benieuwd wanneer ik de gevolgen van het ijler worden van de lucht ga merken. Alom wordt gezegd dat de verminderde zuurstof een extra moeilijkheid is van het fietsen op die hoogte. Ik moet echter zeggen dat ik er niets van gemerkt heb. In steeds hetzelfde tempo kan ik de top bereiken waarbij links en rechts de geweldige vergezichten af en toe vragen voor een stop om gefotografeerd te worden maar die tijd gun ik mezelf niet. Dan raak ik uit mijn ritme en dat wil ik niet. De laatste kilometer is nog weer boven de 9% maar hé, het is de laatste kilometer! Eenmaal boven op de top is de voldoening groot. Wat een prachtig uitzicht rondom over de besneeuwde toppen van de Alpen met in de verte zicht op de Mont Blanc. Wat ben ik blij dat ik de top zonder problemen heb gehaald en dat de weersomstandigheden zo geweldig waren. Een prachtige ervaring!
http://connect.garmin.com/activity/368079308
I Did It! - Part 2
Na het avondeten gebruikt te hebben in Hotel Au Bon Accueil besluiten we om toch nog naar Valmeinier af te reizen. Gezien de ervaring eerder die dag had dat even ter discussie gestaan maar nu Robert als uit de as herrezen blijkt te zijn wordt het toch Valmeinier.
De weg ernaar toe gaat onder andere over de Col du Galibier, de berg die we twee dagen later moeten beklimmen. Omdat het ondertussen stevig is gaan regenen op de berg is dat niet een enorme motivatie of positieve prikkel, maar goed, er zit nog wat tijd tussen.
Na intrek te hebben genomen in Residence Le Thabor brengen we de avond door in het gezelschap van de "Scansource" groep.
Voor de volgende dag staat er een testrit van 72 km of 99 km op het programma. Het liefst zouden we twee bergen uit de 99 km rit doen, de Col du Glandon en de Croix de Fer, en daarna via een shortcut terug naar beneden. We zijn het er al snel over eens dat het niet verstandig zou zijn. We voelen nog de ervaring van een dag eerder en, misschien nog belangrijker, we willen ons ook een beetje sparen voor de grote dag wanneer we de Galibier op moeten.
Het wordt dus alleen de Col du Mollard. Omhoog en weer naar beneden.
Op zich is ook deze col weer best pittig met 54 haarspeldbochten zodat het afdalen, althans door mij, rustig wordt gedaan.
Die avond staat er een pasta-party op het programma in Valloire maar wanneer we de hoeveelheden hebben gezien die woren geserveerd besluit de groep om een restaurant op te zoeken. We willen goed eten op de vooravond van de grote tocht! Na het eten op tijd naar bed om goed uitgerust van start te gaan.
http://connect.garmin.com/activity/367496396
De weg ernaar toe gaat onder andere over de Col du Galibier, de berg die we twee dagen later moeten beklimmen. Omdat het ondertussen stevig is gaan regenen op de berg is dat niet een enorme motivatie of positieve prikkel, maar goed, er zit nog wat tijd tussen.
Na intrek te hebben genomen in Residence Le Thabor brengen we de avond door in het gezelschap van de "Scansource" groep.
Voor de volgende dag staat er een testrit van 72 km of 99 km op het programma. Het liefst zouden we twee bergen uit de 99 km rit doen, de Col du Glandon en de Croix de Fer, en daarna via een shortcut terug naar beneden. We zijn het er al snel over eens dat het niet verstandig zou zijn. We voelen nog de ervaring van een dag eerder en, misschien nog belangrijker, we willen ons ook een beetje sparen voor de grote dag wanneer we de Galibier op moeten.
Het wordt dus alleen de Col du Mollard. Omhoog en weer naar beneden.
Op zich is ook deze col weer best pittig met 54 haarspeldbochten zodat het afdalen, althans door mij, rustig wordt gedaan.
Die avond staat er een pasta-party op het programma in Valloire maar wanneer we de hoeveelheden hebben gezien die woren geserveerd besluit de groep om een restaurant op te zoeken. We willen goed eten op de vooravond van de grote tocht! Na het eten op tijd naar bed om goed uitgerust van start te gaan.
http://connect.garmin.com/activity/367496396
Abonneren op:
Posts (Atom)